Zorg buiten Nederland

U wilt om bepaalde redenen een geplande ingreep liever in het buitenland laten plaatsvinden. Dan is het goed te weten waar u rekening mee moet houden. Hieronder leest u de belangrijkste aandachtspunten.

U bepaalt door wie u behandeld wil worden
Op basis van de nieuwe zorgverzekeringswet mag u zelf bepalen door wie u behandeld wilt worden. Het doet er hierbij niet toe of uw behandelaar van keuze in Nederland of in een ander land van de EU is gevestigd. Uw zorgverzekeraar moet in beide gevallen de kosten geheel of grotendeels vergoeden.

Kiest u voor een behandeling in het buitenland dan mag uw zorgverzekeraar wel een maximum aan het te vergoeden bedrag stellen. Meestal vergoeden verzekeraars dan ook niet meer dan in Nederland voor een vergelijkbare ingreep gebruikelijk is.

Sommige verzekeraars, vooral die verzekeraars die vroeger ziekenfonds waren, brengen vervolgens in hun polisvoorwaarden nog een korting aan op het te vergoeden bedrag. Deze korting kan oplopen tot 20%, zodat u dan maar 80% van het Nederlands tarief vergoed krijgt. Dat mag wettelijk gezien, maar het verschil tussen het gemiddeld Nederlands tarief en datgene wat met korting wordt uitbetaald mag ook weer niet zo hoog zijn dat u daardoor de gang naar het buitenland vanwege financiële redenen niet kunt maken.

Poliklinisch of klinisch
Het maakt veel verschil of uw behandeling alleen uit een polikliniekbezoek of dagopname bestaat, dus zonder overnachting (ook wel poliklinische of ‘extramurale’ zorg genoemd), of dat u één of meerdere nachten moet blijven (ook wel klinische of ‘intramurale’ zorg genoemd).

Voor een poliklinische behandeling binnen EU- of in EER-landen (Liechtenstein, Noorwegen en IJsland) is formeel geen toestemming vooraf van uw zorgverzekeraar nodig. Uw zorgverzekeraar vergoedt in dat geval uw kosten volgens de polisvoorwaarden. Dit kan dus betekenen dat de kosten niet volledig vergoed worden. Bedenk ook dat daarvoor - net zoals in Nederland - altijd een verwijskaart van de huisarts of specialist nodig is. Geen voorafgaande toestemming nodig hebben is dus niet hetzelfde als ‘alles vergoed krijgen’.

Bij een klinische behandeling (behandeling met overnachting) is die officiële toestemming vooraf wél altijd nodig.

De Zorgregelaar zal de verwijzing van de huisarts/specialist met de concrete aanvraag van de buitenlandse arts, indienen bij uw verzekeraar voor toestemming.

Wanneer toestemming nodig?
Voor een opname met verblijf (klinische zorg) in een buitenlands ziekenhuis heeft u dus toestemming (machtiging) nodig. Die toestemming is meestal geen probleem als:

  • de zorg is opgenomen in de verzekeringsvoorwaarden;
  • u een verwijzing van een huisarts of een doorverwijzing van een medisch specialist hebt ingediend bij de verzekeraar. De verwijzing behelst in alle gevallen alleen het type zorg dat u nodig heeft. Waar u die zorg vervolgens haalt is uw zaak;
  • u een aanvraag van de behandelende buitenlandse specialist hebt ingestuurd, dat wil zeggen dat de specialist aangeeft welke behandeling hij gaat uitvoeren;
  • de zorg medisch noodzakelijk is en de behandeling algemeen aanvaard en niet experimenteel is;

De behandelingen die De Zorgregelaar organiseert voldoen aan deze voorwaarden. De Zorgregelaar regelt voor u de aanvraag van de behandelende buitenlandse specialist en vraagt voor u de toestemming aan.

Toestemming op basis van de polis of via een E112-formulier.
De meeste verzekeraars maken het u de betaling van klinische zorg (zorg met overnachting) in een lidstaat van de EU, EER-landen en Zwitserland gelukkig gemakkelijk. De toestemming wordt verleend en er wordt gewezen op het feit dat u zelf de nota van het ziekenhuis ontvangt en moet betalen en dat u van de zorgverzekeraar volgens de polisvoorwaarden een vergoeding krijgt. Maximaal het Nederlands tarief voor een vergelijkbare ingreep. Dit heet toestemming op basis van de polisvoorwaarden.

Sommige zorgverzekeraars geven u standaard een E112 formulier bij de toestemmingsverklaring. Het gebruik van het E112 formulier is gebaseerd op Europese regelgeving en staat niet in uw polisvoorwaarden. Zorgverzekeraars gebruiken dit vaak omdat het administratief eenvoudiger zou zijn. Als u dit formulier aan uw behandelend arts of het ziekenhuis in het buitenland geeft, ontvangt u geen nota en wordt uw behandeling achteraf rechtstreeks met uw verzekeraar verrekend.

Op zich een mooi systeem zou je zeggen, ware het niet dat een E112-formulier echter alleen geaccepteerd wordt door ziekenhuizen en medisch specialisten die aangesloten zijn bij een ziekenfonds in het land waar u de operatie wenst uit te laten voeren. Een praktisch nadeel van een E112 is dat u vaak langer moet wachten op uw ingreep en niet behandeld wordt door de specialist van uw keuze.

Om deze reden geeft De Zorgregelaar de voorkeur aan een vergoeding volgens de polisvoorwaarden en niet aan het gebruik van het E112 formulier.

U hoeft een E112 formulier overigens niet te accepteren. U hebt recht op een behandeling in het buitenland volgens uw polisvoorwaarden. U beslist zelf van welke regeling u gebruik wenst te maken: E112 of maximaal Nederlands tarief. Om dit recht zonodig te halen staat De Zorgregelaar u desgewenst bij.
Voor poliklinische zorg en dagopnames - de extramurale zorg - wordt nooit een E112 afgegeven en rekent u altijd achteraf zelf af met het ziekenhuis! Natuurlijk kunt u deze nota’s wel bij uw verzekeraar indienen.

Vergoeding van de kosten
Bedenkt u zich dat de kosten worden vergoed volgens de Nederlandse tarieven. U ontvangt na enige tijd de nota van het ziekenhuis voor de uitgevoerde behandeling. Deze nota bevat alle gegevens die uw zorgverzekeraar nodig heeft. Deze nota kunt u indienen bij uw zorgverzekeraar. U hebt immers toestemming gekregen om de behandeling te laten uitvoeren. Uw zorgverzekeraar zal het bedrag op uw rekening storten. U betaalt vervolgens zelf de nota van het ziekenhuis. 

De Zorgregelaar houdt hier rekening mee en zorgt ervoor dat de kosten van de operatie of de ingreep in het buitenland nooit hoger zijn dan het daarbij horende Nederlandse tarief. De kans dat u zelf moet bijbetalen is dus zeer klein en, als het al zo is, altijd vooraf bekend.

Extra kosten zoals het gebruik van tv en telefoon worden door het ziekenhuis bij u in rekening gebracht en komen niet voor vergoeding in aanmerking. Dit geldt ook voor de extra kosten voor een 1e of 2e klas kamer waar u zelf voor hebt gekozen. Vanuit de aanvullende verzekering komen de wettelijke bijdragen vaak wel voor vergoeding in aanmerking.

De Zorgregelaar heeft in zijn afspraken met de ziekenhuizen altijd een tweepersoonskamer als standaard afgesproken. Hiervoor zijn dus geen meerkosten verschuldigd.

Vervoer en verblijf
Reis- en verblijfskosten in verband met een behandeling in het buitenland komen niet voor vergoeding in aanmerking. Als u bent aangewezen op een ambulance of zittend ziekenvervoer gelden daarbij de verzekeringsvoorwaarden. Vraag altijd vooraf en tegelijk met de toestemming voor de behandeling in het buitenland de toestemming voor medisch noodzakelijk vervoer. Buitenlandse artsen vinden soms dergelijke vormen van vervoer nodig, terwijl niet is voldaan aan de verzekeringsvoorwaarden met als risico dat u zelf de vervoerskosten moet betalen.

De Zorgregelaar brengt eventuele (medische) vervoerskosten vooraf in kaart zodat u hier ook nooit voor verrassingen komt te staan.

Terug naar boven